ေနရာမွားျပီး မ်ဳိးခ်စ္စိတ္ျပခ့ဲတဲ့ ေမျမတ္ႏုိး

ကြ်န္ေတာ္တို႔ ျမန္မာလူမ်ဳိးမ်ား ၾကံဖန္ရွက္တတ္ၾကသည္။ ေမျမတ္နိုးရဲ႕ အရႈပ္အရွင္းေၾကာင့္ နိုင္ငံနဲ႔လူမ်ဳိး သိကၡာက်သည္၊ အရွက္ရေစသည္စသျဖင့္ ေျပာဆုိၾကသည္၊ ျပည္တြင္းသတင္းစာမ်ားက ေရးၾကသည္။ ဘာဆိုင္သလဲဗ်ာ။ ရွက္စရာရွိလွ်င္ တိုင္းျပည္ကို စုတ္ျပတ္သတ္သြားေအာင္ ေခတ္အဆက္ဆက္ အုပ္ခ်ဳပ္ခဲ့ၾကေသာ အစိုးရမင္းမ်ား ရွက္ဖို႔လည္း ထားၾကပါဦး။


ျမန္မာနိုင္ငံအေနႏွင့္ နိုင္ငံတကာရပ္၀န္းသို႔ ျပန္လည္ေျခခ်ရန္ ၾကိဳးပမ္းလာျပီးသည့္ ကာလေနာက္ပိုင္း အမွန္တကယ္ႏွင့္ အသိသာဆံုးေသာ ျပည္ပခ်ိတ္ဆက္မႈတခုကို ျပပါဆိုလွ်င္ မယ္စၾက၀ဠာအပါအ၀င္ မ်ားစြာေသာ လွယဥ္ေက်းမယ္ျပိဳင္ပြဲမ်ားပင္ျဖစ္ေတာ့သည္။ နန္းခင္ေဇယ်ာကအစ အလွမယ္ေပါင္းမ်ားစြာ နိုင္ငံတကာျပိဳင္ပြဲ၀င္ၾကေတာ့ မ်ဳိးခ်စ္စိတ္နဲ႔ အသဲအသန္ မဲေပးၾကသူမ်ားအား ေတြ႔ဖူးပါသည္။ သူတို႔ကို ကြ်န္ေတာ္ နားမလည္ပါ။ ကိုယ္ ကိုယ္တိုင္လည္း ဘယ္ မယ္တေယာက္တေလအတြက္မွ ကလစ္တခ်က္ မေခါက္ခဲ့ပါ။ အေၾကာင္းမွာ တိုင္းျပည္နဲ႔လူမ်ဳိး ဂုဏ္သိကၡာကို အလွမယ္တေယာက္က ေဆာင္က်ဥ္းေပးနိုင္မည္ဆိုေသာ ရူးေၾကာင္ေၾကာင္ အေတြးအေခၚကို မယံုၾကည္၍ ျဖစ္သည္။

အဲ ... ျမန္မာေဘာလံုးအသင္း အရႈမလွ ရႈံးလွ်င္ေတာ့ ရွက္သည္။ ဒါေတာင္ အခုေနာက္ပိုင္း အရႈံးမ်ားလို႔ အေရထူသြားသလိုလို ျဖစ္ေနျပီ။ ဟိုတေလာက ၀န္ၾကီးတပါး Channel News Asia အင္တာဗ်ဳးမွာ ဂဂ်ဳိးဂေဂ်ာင္ ျဖစ္ခဲ့တုန္းက ၾကိတ္ျပီး ရွက္မိသည္။

အခုေမျမတ္နိုးကိစၥကို နိုင္ငံတကာ မီဒီယာမ်ားက ေရးသားၾကသည္မွာ နိုင္ငံနဲ႔ လူမ်ဳိးကို သိကၡာခ်လိုေသာ ရည္ရြယ္ခ်က္ျဖင့္ မဟုတ္ပါ။ “အလွမယ္တဦး သရဖူနဲ႔ လစ္ေျပး”ဆိုသည့္သေဘာမ်ဳိး သက္ေရာက္ေသာ အသံုးအႏူန္းမ်ားျဖင့္ ဟာသသတင္း၊ ေဖ်ာ္ေျဖေရးသတင္း သဖြယ္ေရးၾကျခင္းသာျဖစ္သည္။ ဖိလစ္ပိုင္မယ္ျဖစ္ျဖစ္၊ စကၤာပူမယ္ျဖစ္ျဖစ္ မည္သည့္နိုင္ငံက မယ္ပဲျဖစ္ျဖစ္ ဤသို႔ျဖစ္လွ်င္ ဤႏွယ္ ေရးသားၾကမည္ပင္ ျဖစ္သည္။ ဒါကို ျမန္မာမယ္ျဖစ္ေနလို႔ ဇာခ်ဲ႕ေရးသည္ဟု ခံယူျပီး ၾကံဖန္ေဒါသျဖစ္၊ ၾကံဖန္ရွက္တဲ့သူေတြ မနည္းေပ။ ဘာဆိုင္လို႔လဲဗ်ာ။

မေန႔တေန႔က ေမျမတ္နိုးဘက္က သတင္းစာရွင္းလင္းျပီးသည့္ေနာက္မွာလည္း နိုင္ငံတကာမီဒီယာမ်ားက သတင္းေဖာ္ျပၾကပါသည္။ သူမ၏ ရွင္းလင္းခ်က္ကို သတင္းေမွးမိွန္ မထားပါ။ ေျပာလိုသည္မွာ ယခုကိစၥတြင္ အခ်ဳိ႕ေသာသူမ်ား ထင္ျမင္ၾကသလုိ ျပည္ပမီဒီယာမ်ားက ျမန္မာနိုင္ငံႏွင့္ ျမန္မာလူမ်ဳိးမ်ား သိကၡာက်ေအာင္ ရည္ရြယ္ခ်က္ရွိရွိျဖင့္ ေဆာင္ရြက္ေနၾကျခင္းမဟုတ္ဆိုသည္ပင္။

ကြ်န္ေတာ္တို႔လူမ်ဳိးမ်ားသည္ တခုခုျဖစ္လွ်င္ မိမိတို႔အား ေခ်ာက္တြန္းၾကသည္၊ ပူးေပါင္းၾကံစည္ၾကသည္စသည့္ စိတ္ခံစားမႈမ်ဳိး အလြယ္တကူ ျဖစ္ေပၚတတ္သည္ဟု ထင္သည္။ စိတ္ပညာအရ အငံု႔စိတ္၊ သိမ္ငယ္စိတ္တမ်ဳိးပင္ ျဖစ္သည္။ ယင္းသို႔ ျဖစ္ရသည္မွာလည္း အက်ဳိးအေၾကာင္းမဲ့ မဟုတ္ပါ။ ေခတ္အဆက္ဆက္ အရာရာတြင္ ေအာက္တန္း ေနာက္တန္း က်ခဲ့ရေသာ နိုင္ငံတခုမွ နိုင္ငံသားမ်ားပင္ မဟုတ္ေလာ။ ကြ်န္ေတာ္တို႔မွာ “ျမန္မာနိုင္ငံသားကြ”ဟု လက္မေထာင္ ဂုဏ္ယူစရာ ဟုတ္တိပတ္တိ မရွိပါ။ အတိတ္က ေအာင္ပြဲမ်ားအေၾကာင္းကိုသာ စျမံဳ႕ ျပန္ အားတင္းၾကရသည္။

ဆိုခဲ့ေသာ သိမ္ငယ္စိတ္ေၾကာင့္ အလြယ္တကူ ရန္လိုတတ္လာသည္။ ဆတ္ဆတ္ထိမခံ ျဖစ္လာသည္။ ေမျမတ္နိုးႏွင့္ Miss Asia Pacific World အဖြဲ႔အစည္းမွ တာ၀န္ရွိသူမ်ား၏ ျပႆနာကို ျမန္မာနိုင္ငံႏွင့္ ကိုရီးယားနိုင္ငံ၏ ျပႆနာအျဖစ္ ရႈျမင္လာၾကသည္။ ေဖ့စ္ဘြခ္ေပၚမွ မွတ္ခ်က္အခ်ဳိ႕ကို ဥပမာေဆာင္အ့ံ။

“ကိုရီးယားကို စစ္ေၾကျငာလိုက္ျပီေဟ့၊ မေလ်ာ့နဲ႔ ညီမေလး”
“ဆီးဂိမ္းတုန္းက သန္း ၆၀ ေသာ ျမန္မာျပည္သူေတြကို အသဲခြဲသြားတာလည္း ကိုရီးယားလူမ်ဳိး ပတ္ေဆာင္ဟြားပဲ၊ ကိုရီးယားေတြကို သပိတ္ေမွာက္ၾက”
“ေခြးမသားကိုရီးယားေတြ အားဇာနည္ကုန္းမွာ ေသခဲ့ၾကတာေတာင္ မမွတ္ေသးဘူး”

ပုဂၢိဳလ္ေရးျပႆနာကို နိုင္ငံေရးျပႆနာ၊ လူမ်ဳိးေရးျပႆနာအျဖစ္ မလိုအပ္ပဲ ရႈျမင္ၾကသည္။ ထိုသို႔ေသာ အငံု႔စိတ္မ်ားေၾကာင့္ လြဲမွားေသာ မ်ဳိးခ်စ္စိတ္မ်ား ေပါက္ဖြားလာရသည္။

ဟုတ္ကဲ့ … အင္တာနက္မွာ ေရးခ်င္တာေရးၾကသည္ကို အေရးၾကီးခြင္က်ယ္လုပ္ေနျခင္း မဟုတ္ပါ။ ရခိုင္ျပည္နယ္က လူမ်ဳိးေရးျပႆနာမ်ား အရွိန္ျမင့္ေနစဥ္ကလည္း အင္တာနက္ေပၚတြင္လည္း တိုက္ပြဲမ်ား ျပင္းထန္ခဲ့ပါသည္။ ထိုစဥ္က အြန္လိုင္းေပၚတြင္ ေဒါသအေလ်ာက္ ဆဲေရးၾကသည္။ ေသြးဆူသည့္ အသံုးအႏူန္းမ်ားျဖင့္ ၾကိမ္းေမာင္းၾကသည္။ ဘဂၤါလီကိုေရြးမေျပာပဲ မြတ္စလင္ဟု ၀ါးလံုးေခ်းသုတ္ရမ္းၾကသည္။ ထိုထို မွတ္ခ်က္မ်ားကို စုစည္းျပီး The New York Times မွ Thomas Fuller ဆိုေသာ ေကာ္လံစား သေကာင့္သားက ျမန္မာနိုင္ငံတြင္ မြတ္စလင္မုန္းတီးေရးစိတ္ဓါတ္မ်ား ထိန္းမနိုင္သိမ္းရ အေျခအေနသို႔ေရာက္ေနသလို၊ ဘာသာေရးကို အေျခခံေသာ လူမ်ဳိးတုန္းသတ္ျဖတ္မႈၾကီး က်ဳးလြန္ၾကေတာ့မလို ေရးသားသြားသျဖင့္ ကြ်န္ေတာ္တို႔နိုင္ငံ ကမၻာ့အလယ္မွာ အမွန္တကယ္ အရွက္ရခဲ့ရသည္။

ထို႔ေၾကာင့္ ျပႆနာတခုခုျဖစ္လွ်င္ ဓမၼဒိဌါန္က်က် ရႈျမင္သံုးသပ္နိုင္ဖို႔ ကြ်န္ေတာ္တို႔၏ သိမ္ငယ္စိတ္မ်ားကို ထိန္းေက်ာင္းဖို႔လိုေနျပီျဖစ္သည္။ မဟုတ္လွ်င္ ေျပာခဲ့သလို လြဲမွားေသာ မ်ဳိးခ်စ္စိတ္မ်ား၊ ေနရာမမွန္ေသာ မ်ဳိးခ်စ္စိတ္မ်ား ျဖစ္ေပၚလာနိုင္ျပီး ျပႆနာဟာ လိုသည္ထက္ပိုၾကီးထြာလာလိမ့္မည္။ “မ်ဳိးခ်စ္စိတ္ျဖင့္ ငံျပာရည္စက္ရုံ”ဟု ေျပာသင့္သည္ဟူသည့္ ေနရာမွား မ်ဳိးခ်စ္စိတ္မ်ဳိးပင္ ျဖစ္ေပၚလာပါလိမ့္မည္။

ယခု ေမျမတ္နိုးကိစၥမွာ နိုင္ငံႏွင့္ လူမ်ဳိးႏွင့္ခ်ီျပီး ရွက္ရမည့္ ကိစၥမဟုတ္ပါ။ တိုင္ျပည္ပ်က္ရေလာက္သည့္ ကိစၥမဟုတ္ပါ။ ရွက္စရာရွိလွ်င္ နယ္လွည့္ပါးရုိက္ရဲသည္ဆိုေသာ ၀န္ၾကီး၊ တရက္ ေငြ ၂ ေထာင္ႏွင့္ စားေလာက္သည္ဆိုေသာ နိုင္ငံ့အဓိပတိပုဂၢိဳလ္ႏွင့္ တရုတ္ေက်းဇူးရွိသည္၊ တရုတ္ကို ေၾကာက္ရသည္ဆိုေသာ ၀န္ၾကီးမ်ား ရွက္ဘို႔လည္း ခ်န္ထားၾကပါဦး ခင္ဗ်ား။