ေသာ့ခတ္ထားေသာ စကားလံုးမ်ား

မသိလုိက္မသိဘာသာနဲ႕ နာရီေတြ ကုန္သြားေနတယ္
၀က္ကေလးရဲ႕ မီးစိမ္းပြင့္ေလး ဘယ္အခ်ိန္ထိ လင္းေနမွာလဲ

က်ေနာ့္မွာ ဘာမွ မရွိပါဘူး
ရင္ခြင္အကန္းနဲ႕ ကမ္းမျမင္လမ္းမျမင္ေတာ့ ခ်စ္တတ္ခဲ့တယ္


မေသခ်ာမေရရာတဲ့ ေနာင္လာမယ့္ ျပကၡဒိန္ေတြအတြက္
ရင္တထိတ္ထိတ္ခုန္ေနရတဲ့ ဒုကၡကုိ
က်ေနာ့္၀က္ကေလး မသိရွာဘူး

အရူးအမူးျဖစ္ရလြန္းလုိ႕ ကုိယ့္ကုိယ္ကုိယ္ မနည္းခြ်န္းအုပ္
ရင္ဘတ္တစ္ျခမ္းကုိ အတင္းသိမ္းထုပ္ထားရတာ
ကုိယ့္၀မ္းနာ ကုိယ္သာ သိတယ္

၀က္ကေလးရယ္
ခ်စ္ေသးရဲ႕လားလုိ႕ ခနခနမေမးပါနဲ႕
စကားလံုးေတြထက္ ေလးနက္ျခင္းေတြကုိပဲ ငါသိမ္းထားတယ္

ယံုခ်င္ယံု မယံုခ်င္ေနပါ
ေဆာင္းႏွင္းေတြ ဆြတ္ဆြတ္ျဖဴေအာင္ ပြင့္ေ၀တဲ့ေန႕က
က်ေနာ္ သူ႕ကုိ စခ်စ္ခဲ့တယ္။