ေျမၾကီးစကား ...။

ေ၀းရျပီပဲကြယ္
မေျပာျဖစ္ခဲ့တဲ့ စကားလံုးေတြနဲ႕
ဒီတံခါးကုိ ေစ့ပိတ္လုိက္ပါ့မယ္
မေတြ႕ရေတာ့ေပမယ့္
သတိတရ ရွိခ်င္တယ္။

မခူးေတာ့ပါဘူးေလ
အပင္မွာပဲ တင့္ပါေစ
အဲ့ဒီ ပန္းကေလး
က်ေနာ္ ... ေလထဲကပဲ ရနံ႕ေတြကုိ ပုိက္ေထြးမိတယ္
ကံၾကမၼာရယ္ ...
ပန္းကေလးက မ်က္ႏွာလႊဲ
က်ေနာ့္အတြက္မွ မဟုတ္ဘဲ .... တဲ့။


မစိမ္းကားပါးနဲ႕ကြယ္
ေ၀းရမွာကုိ စုိးပါတယ္
ခယ၀ပ္တြား
သိပ္ခ်စ္ေၾကာင္းကုိ စကားေတြ အၾကိမ္ၾကိမ္ပါးေပမယ့္
ကံၾကမၼာရယ္ ...
သူ ... က်ေနာ့္ကုိ ထားသြားတယ္။

အစကတည္းက အေျဖၾကိဳသိေနတဲ့
အျဖစ္အပ်က္ေတြအတြက္
က်ေနာ္ ထူးျပီး ၀မ္းမနည္းေတာ့ဘူး
တစ္ခ်ိန္ခ်ိန္ေပါ့
ေတာင္ေလလာလုိ႕ က်ေနာ့္ပန္းကေလး
အပြင့္ေတြေ၀ရင္
ရင္တစ္ခုလံုးကုိ ျဖန္႕ခင္းေပးမယ္။

ရပါတယ္
ထားခဲ့ရက္လဲ
သတိရတုိင္း ေကာင္းကင္ၾကီးကုိ ေမာ့ၾကည့္မယ္
ေဟာ ... ဟုိးမွာ
သူ ရွိတယ္။