ဂုဏ္နဲတန္ဖုိးကင္းေသာလူူမ်ားအေၾကာင္း

ျမန္မာျပည္ အတြင္းက မိသားစုေတြရဲ႕ တကယ့္လက္ေတြ႔ ဘဝမွာ ျဖစ္ပ်က္ေနတဲ႔ အေၾကာင္းအရာေတြကို ဘယ္သူကမွ ခေရေစ႔ တြင္းက် မသိႏိုင္။

စကၤာပူသားေလး ပီဖင္းဂိုး ကေတာ့ သူတို႔ေတြရဲ႕ နိစၥဓူဝ ဘဝေတြ ေဒြေရာယွက္တင္ ထိစပ္ေနရေတာ႔ လူထုဘ၀ အေျခအေနမွန္ကို မေျပာမျဖစ္ မတီးမျမည္ စကားလံုးလို ေထာက္ျပ ေျပာဆိုရင္း မီးေမာင္းထိုးျပႏိုင္မယ္႔ အခ်က္ေတြကို တင္ျပရင္း ျမန္မာ႔ လူမႈစနစ္ ျပဳျပင္ေျပာင္းလဲေရး အတြက္ မျဖစ္မေန ျပဳလုပ္သင့္ေနေသာ ျမန္မာႏိုင္ငံအတြက္ တခုခုေတာ့ အေထာက္အကူ ျဖစ္လိမ္႔မည္ဟု ပီဖင္းဂိုးေလး ယံုၾကည္မိသည္။

ယေန႔ ၾသဂုတ္လ၂၉ ရက္မွာ ပီဖင္းဂိုးေလး ရွိရာဆီ လူတေယာက္ ဖုန္းလာေျပာသည္။ သူကေတာ့ ၾကားလူ လူမွန္ တဦးျဖစ္ပံုရသည္။ စင္ကာပူက သူ႔မိတ္ေဆြ ဆီ သူ႔အေတြ႕အႀကံဳမ်ားကို ေျပာျပေနျခင္း ျဖစ္သည္။ သူက ယေန႔ စစ္တပ္အုပ္ခ်ဳပ္ေသာ အစိုးရ လက္ထက္တြင္ အေျခအေန အားလံုးသည္ အတိုက္အခံမ်ား ေျပာသလို အလြန္ ဆိုး၀ါး မေနသကဲ့သို႔ အစိုးရ ေျပာေနသကဲ့သို႔ အလံုးစံု တိုးတက္ေနသည္ ဆိုသည္မွာလည္း မဟုတ္ေၾကာင္း ေျပာသည္ကို စိတ္၀င္စားဖြယ္ စ ၾကားရသည္။ သူသည္ ေမးရိုး ေလးေထာင့္စပ္စပ္ႏွင့္ ျဖစ္သည္။ စူးရွေတာက္ပေသာ မ်က္၀န္းအစံု ရွိသည္။ တင္းတင္းေစ့ထားေသာ ႏႈတ္ခမ္းတို႔ ရွိသည္။ အမ်ားသူငွာ တို႔ ေျပာရိုး ေျပာစဥ္ မဟုတ္သည္႕ ထိုစကားတို႔ကို အမ်ားသံုး ဖုန္းဆိုင္တြင္ ေျပာရဲသည္႕ သူ႔သတၱိ မေသး ဟုလည္း မွတ္ခ်က္ ခ်မိသည္။

ဟုတ္သည္ေလ။ ျမန္မာလူမ်ဳိး အမ်ားစုမွာ တလြဲဆံပင္ ေကာင္းၾကသူမ်ား ျဖစ္သည္ကို ေတြ႔ရဖန္ မ်ားေခ်ၿပီ။ မဟုတ္သည္႕ေနရာမွာ သတၱိၿပိဳင္ၾကသည္။ တကယ္တမ္း တိုင္းျပည္နဲ႔ လူမ်ဳိးအတြက္ ရဲ၀ံ့စြာ အသက္ စေတးေၾကး ေထာင္ႏႈတ္ခမ္း နင္းေၾကး။ ေပးဆပ္စေၾကး ဆိုလွ်င္ ထြက္လာမည္႕သူ နည္းေပလိမ့္မည္။ အရက္ တပုလင္းကို တထိုင္တည္း အၿပိဳင္ေသာက္ရဲၾကသည္။ ကြမ္းယာကို တေန႔အတြင္း ႏွစ္ေထာင္ဖိုး အာေပါက္မတတ္ အစားၿပိဳင္မလား ၿပိဳင္ရဲၾကသည္။ ပိုက္ဆံ တေန႔ ႏွစ္ေထာင္ေပးမည္ စြမ္းအားရွင္ အငွားလူမိုက္အျဖစ္ လုပ္မလား ဆိုလွ်င္ လုပ္ၾကမည္။ လုပ္ရဲၾကသည္ ။ ဓါးတ၀င့္၀င့္ တုတ္ တရမ္းရမ္းျဖင့္ ေငြ၀ယ္ ကၽြန္ပီသစြာ မိုက္ေသြးျပမလား ျပရဲၾကသည္။ သို႕ေသာ္လည္း အမ်ားျပည္သူကို အေႏွာင့္အယွက္ျပဳ ဒုကၡေပးေနသည္႕ အေျခအေနတခုခုတြင္ သူရဲေကာင္း စိတ္ဓါတ္ရွိသူ၊ တာ၀န္ရွိသူ စိတ္ဓါတ္မ်ဳိးျဖင့္ ၀င္ေရာက္ ကာကြယ္ ကယ္တင္ေပးသူ ျမန္မာတို႔ လြန္စြာ ရွားပါးေနေၾကာင္းကို အမ်ားျပည္သူ အေပၚ တေန႔ထက္ တေန႔ ရိုင္းျပစြာ ဆက္ဆံလာေနေသာ ရန္ကုန္ၿမိဳ႕ လိုင္းကား စပါယ္ယာမ်ား။ မတရား အႏိုင္က်င့္ ဖိစီး ေငြေတာင္း လက္ရဲတင္း လာၾကေသာ အစိုးရ ၀န္ထမ္းမ်ား လက္ညိဳးထိုး မလြဲ ေပါမ်ား လာျခင္းက သက္ေသခံ ေနေပသည္။

ျမန္မာတို႔ အထဲတြင္ ေၾကာက္တတ္သူေပါ မ်ား၍သာ အႏိုင္က်င့္ ဖိစီးတတ္သူတို႕ အင္အားႀကီးထြားခြင့္ ရလာသည္ဟု ယူဆရသည္။ ေခတ္စနစ္ကလည္း ဖန္တီး က်ဴံးသြင္းေပး ေနေၾကာင္းလည္း ထည္႕သြင္း တြက္ခ်က္ရအုန္းမည္။ သို႔ေပမယ့္ ယေန႔ ပီဖင္းဂိုး ေတြ႔လိုက္ရေသာ လူငယ္မ်ဳိး ရဲ၀ံ့ေသာမ်ဳိး ျမန္မာႏိုင္ငံတြင္း ရွိေနပါေသးလားဟု ေလးစားအားက်စြာ မွတ္တမ္း တင္မိေပသည္။ သူက ေခတ္အလ်င္ ဆိုသည္မွာ တသမတ္တည္း အတက္ခ်ည္း မရွိသလို အက်ခ်ည္းလည္း မရွိေၾကာင္း ၊ အဆိုး မ်ားမ်ားႏွင့္ အေကာင္း မ်ားမ်ားသာ ကြာေၾကာင္း ေျပာေနသည္။ ဒီတင္ ေခါက္ရိုးက်ဳိးေနသလို ဇာတိျပၿပီး မီးက ဆိုင္းမဆင္႔ ဘံုမဆင္႔ ျပတ္သြားျပန္သည္။

ပီဖင္းဂိုးေလး တခါျပန္ေပၚလာ ျပန္ပါၿပီ။ အခုတေလာ မီးေတြ ခနခန ပ်က္ၿပီး တေနကုန္ေနမွ ၄ နာရီေလာက္ပဲ မီးရတဲ့ ကာလတုန္းကေတာ့ ႀကံဳရ ၾကားရသမွ်ေလးေတြ ေဖါက္သည္ ခ်ျဖစ္ၿပီး အခုလို တေနကုန္နီးပါး လွ်ပ္စစ္မီးေတြ မွန္ေနတဲ့ မိုးတြင္းအခါက် ေရငံုႏုတ္ပိတ္ ေနလွခ်ည္ရယ္လား လို႔ အေျပာမခံခ်င္ေပါင္ဗ်ာ။ ပီဖင္းဂိုး လက္ရွိေနတဲ့ ျမန္မာျပည္ ရန္ကုန္ၿမိဳ႕မွာ အခု လပိုင္းအတြင္း မီးစက္သံေတြ သိပ္မဆူညံေတာ့ဘူးဗ်။ လံုး၀ႀကီး ေပ်ာက္သြားတာေတာ့ မဟုတ္ဘူး။ ရံဖန္ရံခါေတာ့ ၾကားေနရေသးတာပဲ။ ဆိုလိုတာက မီးက မမွန္ေသးဘူး ဆိုတာပါ။ ေႏြအခါကလို ခြဲတမ္း ပံုစံမ်ဳိး မဟုတ္ေတာ့ဘဲ တေနကုန္နီးပါး မီးလင္းေနတယ္လို႔ ေျပာရမယ္ ထင္ပါတယ္။ ေမာင္မင္းၾကီးသား စစ္တပ္အစိုးရကို ခ်ီးက်ဳးခ်င္ပါတယ္။ ဒါေပမယ့္လည္း တႏွစ္ေနလည္း ဒီအတိုင္း ေနာင္ႏွစ္ခါလည္း ဒီအတိုင္းပဲ ျဖစ္ေနအံုးမွာမို႔ မခ်ီးက်ဴးေတာ့ပါဘူး … ဟဲ..ဟဲ … ေနာက္သလိုမ်ား ျဖစ္သြားမလား။ ေႏြ၊ မိုး၊ ေဆာင္း သံုးရာသီ စလံုး မီးမွန္ေအာင္ လုပ္ေပးလာႏိုင္တယ္ ဆိုရင္ေတာ့ ျမန္မာျပည္သူေတြ ကိုယ္စား ခ်ီးက်ဴးစကား ေျပာရမွာေပါ႔ေလ။ ခုေတာ့ တိုးတက္မႈ မရွိ ဆုတ္ယုတ္မႈသာ ရွိေနေလေတာ့ ခါတိုင္းလိုပဲ ရႈတ္ခ် ေနရအံုးမွာပါ။

ဒီေန႔ ပီဖင္းဂိုးေလး ၾကားလိုက္ရတဲ့ စကားတခ်ဳိ႕ေၾကာင့္ ပီဖင္းဂိုး စိတ္အင္မတန္ ညစ္ညဴးမိတယ္။ မသက္မသာ ျဖစ္မိတယ္။ ခင္ဗ်ားတို႔ ျမန္မာႏိုင္ငံသား အေျခခံလူတန္းစားေတြ အေၾကာင္း အင္မတန္ သနားစဖြယ္ေတြ ၾကားရၿပီး လူလို အခြင့္အေရး မရေသးတဲ့ ျမန္မာႏိုင္ငံသားေတြ အတြက္ စိတ္မသက္မသာ ျဖစ္မိလို႔ ထပ္မံျပီး ရင္ဖြင့္ လိုက္တယ္ဗ်ဳိ႕။

ဒီေန႔ အမ်ဳိးသမီးတေယာက္ စင္ကာပူက သူ႔သား နဲ႔ စကားလာေျပာတယ္ ။ ေထြလီကာလီ စီးပြားေရး ေတြ အေၾကာင္းအျပင္ သူ႔အိမ္မွာ အကူေခၚထားရတဲ့ ျမန္မာ အိမ္ေဖၚနဲ႔ ပတ္သက္တဲ့ အေၾကာင္းပါ။ ပီဖင္းဂိုး ျမန္မာျပည္မွာက သိပ္အခ်မ္းသာႀကီး မဟုတ္တဲ့ အိမ္ေတြမွာေတာင္ အိမ္အကူ အိမ္ေဖၚဆိုတာ ရွိတတ္ပါတယ္။ အိမ္မွာ ကူေဖၚေပါ႔ ေလာင္ဖက္ေတာ့ မျဖစ္ေစခ်င္ၾကပါဘူး။ အိမ္သား အေတာ္မ်ားမ်ားက ႏိုင္ငံျခားျဖစ္ျဖစ္။ ျပည္တြင္း နယ္ေ၀းမွာ ျဖစ္ျဖစ္။ အလုပ္အကိုင္ အတြက္ ခရီးသြားေနၾကရေတာ့ အိမ္မွာ အကူေဖၚ ခ်က္ေဖၚ လံုၿခံဳေရး ေစာင့္ေဖၚလိုတယ္ေလ။

ဒါနဲ႔ အဲဒီ အေဒၚႀကီးက သူ႔သားကို ေျပာတယ္ေပါ႔။ အိမ္မွာ အကူေခၚထားတဲ့ လူေတြ စိတ္မခ်ရဘူး ဆိုတဲ့ အေၾကာင္း ။ တေလာကတင္ အသိအိမ္တအိမ္က အိမ္ေဖၚ ေနေနတာက ငါးလေလာက္ ရွိၿပီ။ ယံုၾကည္ႏိုင္ေလာက္တဲ့ အေျခအေန ေရာက္ၿပီဆိုမွ အိမ္တြင္းက အဖိုးတန္ လက္၀တ္လက္စားေတြနဲ႔ ဟမ္းဖုန္းပါ မ ျပီး လစ္သြားတဲ့ အေၾကာင္း။ အိမ္ေဖၚေတြ ဒီေလာက္ေတာင္ အတင့္ရဲသလား ဆိုေတာ့ ။ အျပင္လူေတြ နဲ႔ ခ်ိတ္ဆက္ျပီး ဒီအိမ္ကို ေဖါက္ထြင္းႏိုင္ေအာင္။ အတြင္း သတင္းေပးေတာင္ လုပ္တယ္ ဆိုတဲ့ အေၾကာင္း ေတြ စံုစီနဖာ ေ၀ေ၀ဆာဆာ ရွင္းျပေနတာေပါ႕။ သူတို႔ ေနတဲ့ ရပ္ကြက္က လူေတြ အေၾကာင္း ညညဘက္ ေခြးေဟာင္သံ တအူအူ၊ လူသံ ခ်ဳိးခ်ဳိးခၽြတ္ခၽြတ္နဲ႔ ညည လူေတြ မအိပ္ဘဲ ဘာေတြ လုပ္ေနၾကသလဲ မသိဘူး ဆိုတာေတြပါ ပါေသးရဲ႕။

ညဘက္ဆို ေကာင္းေကာင္း မအိပ္ႏိုင္ပံု၊ တရပ္ကြက္ေက်ာ္က အိမ္တခ်ဳိ႕ ညဘက္ ၉ နာရီေလာက္ပဲ ရွိေသးတယ္။ အိမ္ရွင္ေတြ ျပန္မေရာက္ေသးတဲ့ အိမ္ေတြ။ ညဘက္ လူေစာင့္ မရွိတဲ့ အိမ္ေတြကို အုပ္စုနဲ႔ ေဖါက္ထြင္းခိုးယူၾကတဲ့ အေၾကာင္း ၊ သူခိုးအုပ္စုက အကြက္က်က် စီမံတတ္တဲ့ အေၾကာင္း၊ ခိုးေနတဲ့သူ အိမ္တြင္း၀င္ေနတဲ့ အခ်ိန္ က်န္တဲ့ သူေတြက အိမ္ေရွ႕နားမွာ ငါးမွ်ားသူ လိုလို ကန္စြန္းရြက္ခူးဖို႔ လုပ္ေနသလိုလို အပင္ရွာေနသလိုလို လုပ္ျပီး ေစာင့္ေနပံု၊ ေသခ်ာတာကေတာ့ ပီဖင္းဂိုးေလး ေနတဲ့ အိမ္နားေလးမွာလည္း ေန႔ခင္း ေၾကာင္ေတာင္ ၀င္ေဖါက္သြားတာ ပူပူေႏြးေႏြး ပဲ ရွိပါေသးတယ္။ ဒါေၾကာင့္ ဒီအမ်ဳိးသမီးႀကီး ေျပာတာ အမွန္ေတြျဖစ္မယ္လို႔ ယံုမိပါတယ္။ ဘာေၾကာင့္မ်ား ဒီတိုင္းျပည္မွာ ဒီလို မလံုၿခံဳမႈေတြ ခိုး၀ွက္လစ္သုတ္ လိမ္ညာမႈေတြ ျဖစ္ေနရသလဲလို႔ စဥ္းစားမိတယ္။ အေျဖကေတာ့ ဆင္းရဲလို႔ေပါ႔လို႔ ထြက္လာတယ္။ ဆင္းရဲေတာ့ စားစရာ ေနစရာ ၀တ္စရာ မရွိ။ အလုပ္အကိုင္ ရွားခ်က္ကလည္း ကမ္းကုန္။ တလ ႏွစ္ေသာင္းခြဲ အထက္ ရႏိုင္မယ့္ အလုပ္ မ်ဳိးေတာင္ ေတာ္တန္ယံု မရႏိုင္ဘူး။

ေပါတဲ့ အလုပ္ေတာ့ ရွိတာေပါ႔ေနာ္။ ဟိုေန႔က သတင္းေပးလိုလို ဘာလိုလို လူေျပာသြားတဲ့ စြမ္းအားရွင္ အလုပ္မ်ဳိး ဆိုရင္ေတာ့ တေန႔ကို ႏွစ္ေထာင္ေလာက္ အလကားေန ရႏိုင္တာပဲ။ အဲဒီအလုပ္ေတြ လိုက္လုပ္ပါလား လို႔ ခင္ဗ်ားတို႔ ေျပာခ်င္ ေျပာလို႔ရပါတယ္။ ဒါေပမယ့္ ေတာ္တန္ယံု လူစိတ္ရွိသူတိုင္းက အဲဒီလို အာဏာပါးကြက္သား လူမိုက္ မာဖီးယား ဂိုဏ္းက လူသတ္သမား ဆန္ဆန္ မိုက္ျပရတဲ့ အခေၾကးစား လူမိုက္ အလုပ္မ်ဳိးေတာ့ မလုပ္ခ်င္ၾကတာ အမွန္ပဲဗ်။ အဲလို သာမန္ အေျခအေန သာမန္ အရည္အခ်င္းေလာက္ အတြက္ သင့္တင့္တဲ့ ၀င္ေငြ ရႏိုင္တဲ့အလုပ္ အကိုင္ တကယ္ကို မရွိသေလာက္ ရွားတယ္ဆိုတာ အေသအခ်ာပဲဗ်ာ။

အလုပ္ရွားေတာ့ လူေတြ ဆင္းရဲ ဆင္းရဲေတာ့ ရတဲ့ အလုပ္အကိုင္ကို ျဖစ္သလို လုပ္၊ ပိုက္ဆံ နည္းနည္း တတ္ႏိုင္သူေတြက ျပည္ပကိုထြက္ ရတဲ့ အလုပ္လုပ္။ မတတ္ႏိုင္သူေတြက ေပါင္လို႔ရတာ ေပါင္ျပီး ႏိုင္ငံျခားကို ထြက္လုပ္။ ဘာမွ ေပါင္ႏွံစရာမရွိ အရင္းမရွိ အဖ်င္းအသိနဲ႔ နယ္ၿမိဳ႕ေက်းလက္က ျမန္မာေတြက်ေတာ့ နီးစပ္ရာ ၿမိဳ႕ျပေတြဆီ အထုပ္ေလးေတြ ဆြဲၿပီး ႀကံဳရာ ရရာ အလုပ္ လုပ္မယ္ ဆိုျပီးတက္လာ။ ၿမိဳ႕ျပေရာက္ေတာ့လည္း အလုပ္အကိုင္က ရွား။ ဒါနဲ႔ပဲ ေစာေစာက ေျပာခဲ့တဲ့ အိမ္အကူ အိမ္ေဖၚ အလုပ္ဆိုတာမ်ဳိး လုပ္ဖို႔ ႀကိဳးစားရတာပဲ။

ျမန္မာျပည္မွာက အိမ္ေဖၚအလုပ္ အတြက္ သီးသန္႔ ဥပေဒ သီးသန္႔သင္တန္း သီးသန္႔ ေအဂ်င္စီလိုမ်ဳိး အလုပ္အကိုင္ ရွာေဖြေပးေရး ကုမၸဏီမ်ဳိးေတြ မရွိဘူးမို႔လား ဒါေၾကာင့္ တိတ္တိတ္ေလး ရပ္ကြက္ အာဏာပိုင္တခ်ဳိ႕နဲ႔ နားလည္မႈ ယူၿပီး လုပ္စားေနတဲ့ အိမ္ေဖၚ ရွာေဖြေပးေရး ပြဲစားေတြကို အခ ေပးၿပီး အိမ္ေဖၚ ငွားေနၾကရတာပါ။ အဲဒီ အိမ္ေဖၚ အတြက္ ေပးမယ့္ လခ က ဘယ္ေလာက္လို႔ ထင္ပါသလဲ။ ႏိုင္ငံျခား ေငြနဲ႕တြက္မယ္ ဆိုရင္ တလကို ေဒၚလာ၂၀ နဲ႔ အထက္ ၂၅ ေလာက္ပဲ ေပါ႔။ ျမန္မာျပည္က ဆင္းရဲသူေတြ အတြက္ သနားစရာပါလား။ ဒါ ျမန္မာျပည္က လက္ရွိ ျဖစ္ေပၚေနတဲ့ အေျခအေန တခ်ဳိ႕ကို က်ဳပ္သိသေလာက္ ေျပာျပတာပါ။ ဒီထက္ ဆိုး၀ါးတာေတြ ေကာင္းမြန္တာေတြ ရွိခ်င္ ရွိအုန္းမွာပါ။

ဒါနဲ႔ ပီဖင္းဂိုးရဲ႕ ထပ္ဆင့္ ၾကားစကားေတြကို ေဖါက္သည္ ခ်ပါရေစအုန္း။ ဖုန္းလာေျပာတဲ့ အမ်ဳိးသမီးႀကီးက သူတို႔အိမ္က ငွားလာတဲ့ အမ်ဳိးသမီးအေၾကာင္း သူ႔သားကို ေျပာျပေနတယ္။ ေခၚလာတာ ႏွစ္ရက္ပဲ ရွိေသးတယ္တဲ့။ ပန္းဆိုးတန္း နားက အိမ္ေဖၚပြဲစားဆီက ဆိုပဲ။ ပြဲစားခ ႏွစ္ေသာင္းခြဲ ေပးခဲ့ရတယ္တဲ့။ အိမ္ေဖၚအမ်ဳိးသမီးရဲ႕ တလခ ေပါ႕။ အဲဒါ အိမ္ေရာက္ျပီး သံုးရက္ေလာက္ပဲဲ ရွိေသးတယ္ ျပႆနာ က စေပၚတာပဲတဲ့။ အဲဒီ အိမ္ေဖၚမေလးက ကိုယ္၀န္ ဖ်က္ခ်ထားတာ ရက္ပိုင္းပဲ ရွိေသးတယ္တဲ့။ အတြင္းမွာ ပုပ္က်န္ေနလို႔ တတိတိနဲ႔ အရည္ေတြက်ၿပီး အနံ႔ေတြ ထြက္လာတယ္ ဆိုေရာပဲတဲ့။ အဲဒီအိမ္ တအိမ္လံုး အနံ႔နံလာေတာ့မွ ရိပ္မိတယ္ ဆိုပဲ။ ဒါနဲ႔ပဲ အဲဒီ အိမ္ေဖၚမေလးကို သူ႔ကိုေခၚလာခဲ့တဲ့ ပြဲစား အိမ္ျပန္လိုက္ပို႔ လိုက္ရေရာတဲ့။ အဲဒီမွာတင္ သူေျပာတဲ့ စကားလံုးေတြ က်ဴပ္ ရင္ထဲ မခ်ိေအာင္ ထင္က်န္ရစ္ခဲ့လို႔ အခု ရင္ဖြင့္ထုတ္ေနတာေပါ့။

အဲဒီ ပြဲစားအိမ္လည္း ေရာက္ေရာ ပြဲစားမ က အဲဒီ အိမ္ေဖၚမေလးကို သူ႔ေရွ႕တင္ပဲ ေမာင္းထုတ္ ပစ္လိုက္တယ္တဲ့။ အိမ္ေဖၚမေလး ခမ်ာ၊ ပိုက္ဆံမရွိလို႔ အလုပ္ လာလုပ္ပါတယ္။ အခု ပိုက္ဆံ တျပားမွ မရွိဘဲ ေမာင္းထုတ္ ခံလိုက္ရတယ္တဲ့။ သနားဖို႔ ေကာင္းလိုက္တာပဲတဲ့ ။ ေျပာေနရင္း အမ်ဳိးသမီးခ်င္း ကိုယ္ခ်င္းစာတဲ့ ဂရုဏာမ်က္၀န္းနဲ႔ စုတ္သတ္ ေနတာကို ၾကားရပါတယ္။ ပီဖင္းဂိုးလည္း စိတ္မေကာင္းပါဘူး။ စာဖတ္ ပရိတ္သတ္ကေတာ့ ေျပာမွာေပါ့ ။ ကိုယ္ခ်င္းစာရင္ အဲဒီအိမ္ေဖၚမေလးကို ကယ္တင္ ေစာင့္ေရွာက္ ထားလိုက္ေပါ႔ လို႕။ သူတို႔ ခမ်ာလည္း အိမ္မွာ အကူ လိုရေလာက္ေအာင္ ဒုကၡမ်ားေနလို႔ အကူေခၚတာ ေလ။ ဘယ္လိုလုပ္ လူတေယာက္ကို တင္ေကၽြး တင္ၿပီး ေဆးကုလုပ္ေပး ေနႏိုင္မလဲ။ ေသခ်ာတာကေတာ့ ျမန္မာျပည္မွာ လူဆိုတာ တန္ဖိုးမရွိဘူး ဆိုတဲ့ အခ်က္ပဲ။ ပီဖင္းဂိုးရဲ႕ ဇာတိ စင္ကာပူမွာ လူကို တန္ဖိုးထားပါတယ္။ အခု ခ်ိန္ဆို ဘယ္ဆီလႊင့္ျပီး ဘယ္နားမွာ လဲက် ေသဆံုးေနမလဲ မေျပာႏိုင္တဲ့ အိမ္ေဖၚမ အညာသူ ေလးလို အတိဒုကၡ ေရာက္ရရွာတဲ့ လူမ်ဳိးေတာ့ ကမၻာမွာ ရွားေပလိမ့္မယ္။

အဲဒီေတာ့ ျမန္မာျပည္ ေနရာအႏွံ႔မွာ အခုလို ဒုကၡအမ်ဳိးမ်ဳိးနဲ႔ ေသာက ပင္လယ္ေ၀ ေနၾကရရွာသူ ဘယ္ႏွစ္ေယာက္မ်ား ရွိေနမလဲ ဘယ္သူမွ မသိႏိုင္ဘူး။ နယ္စပ္ေဒသတို႔ ႏိုင္ငံျခားျဖစ္တဲ့ ထိုင္း ၊ မေလး၊ စင္ကာပူ တို႔မွာေတာ့ တခုခု ျဖစ္ရင္ လြတ္လပ္တဲ့ မီဒိယာဆိုတာ ရွိေတာ့ ခ်က္ခ်င္း ေပၚလြင္လာႏိုင္တယ္ ။ ခ်က္ခ်င္း လူသိသြားႏိုင္တယ္။ မတရားမႈေရာ တရားမႈေရာ ခ်က္ခ်င္း ျပန္႔ႏွံ႔ သြားႏိုင္ေလေတာ့ လိုအပ္သလို ကယ္တင္ေစာင့္ေရွာက္ ေဖးမမႈေတြ ေပၚလာႏိုင္တယ္။ ျမန္မာျပည္မွာေတာ့ ေ၀းေလစြ ကင္မရာ ကိုင္တာျမင္ရင္ပဲ ခ်က္ခ်င္း အဖမ္းခံရေတာ႔ မလို ။ လြတ္လပ္စြာ ေျပာခြင့္ ေရးခြင့္ ဖတ္ခြင့္ သတင္း တင္ျပခြင့္ ဆိုတာ မရွိေတာ့ ခုလိုျဖစ္လည္း အဲဒီ ပတ္၀န္းက်င္ က်ဥ္းက်ဥ္းေလးထဲ တီးတိုးေျပာစရာ အျဖစ္ပ်က္ေလး သာသာ ထင္က်န္ေနရစ္မွာေပါ႕ ဒီေတာ့ ျမန္မာျပည္မွာ လူလာ ျဖစ္ရတာ တန္ဖိုးလည္း မရွိ လူသားဂုဏ္ ဆိုတာလည္း မထားႏိုင္ေတာ့ဘူးေပါ႔။

အဲဒီျဖစ္စဥ္မ်ဳိး အားလံုးရဲ႕ ေသခ်ာတဲ့ ပင္မ ေရေသာက္ျမစ္ က ဘာေၾကာင့္လဲ သိၾကသလား။ ႏိုင္ငံေရး စနစ္ ယိုယြင္း ပ်က္စီး ေနလို႔ပါပဲ။ လူတန္ဖိုးရွိခ်င္ရင္ လူကို လူလို တန္ဖိုးထားတဲ့ စနစ္တခု တည္ေဆာက္ႏိုင္မွ လူဆိုတဲ့ တန္ဖိုးကို ပိုင္ဆိုင္လာမယ္။ လူသားေတြအားလံုးအတြက္ သဘာ၀က အလိုအေလ်ာက္ ေပးအပ္ထားၿပီးျဖစ္တဲ့ လူသားလြတ္လပ္ခြင့္ ဆိုင္ရာ အခြင့္အေရးေတြ ပါ ပိုင္ဆိုင္လာမယ္။ လူသားတိုင္း တန္းတူ အခြင့္အေရး ပိုင္ဆိုင္တဲ့ ႏိုင္ငံသားေတြ ျဖစ္လာျပီဆိုရင္ အခု က်ဳပ္ေျပာခဲ့တဲ့ ၀မ္းနည္းစရာ ျဖစ္စဥ္ထဲကလို သနားစရာအျဖစ္ေတြ ျဖစ္မလာဘူး။ မိသားစု ဘ၀ေတြ ပ်က္စီးမသြားဘူးေပါ႔ အခုလို ေတာနယ္က ဆင္းရဲလြန္းတဲ့ ျမန္မာ မေလးတေယာက္ မေယာင္မလည္နဲ႔ ဆင္းရဲစြာနဲ႔ ျမိဳ႕ျပဆီတက္လာျပီး ရရာအလုပ္ ႀကံဳရာ အိမ္ေဖၚဘ၀မ်ဳိးနဲ႔ လူတကာ ခိုင္းဖတ္မ်ဳိး ကို လူမဆန္စြာ ေအာက္က်ဳိ႕ၿပီး ရွာေဖြ ေတာင္းခံစရာ မလိုေတာ့ဘူး။

ဘာလို႔လဲဆို ႏိုင္ငံသားတိုင္း ဖူလံုေလာက္ငွတဲ့ လူေနမႈ စနစ္ တာ၀န္ခံတဲ့ အစိုးရ ရွိေနမွာ ျဖစ္လို႔ပဲ။ ႏိုင္ငံသားတိုင္း အတြက္ လိုအပ္မယ့္ အလုပ္အကိုင္ ၀မ္းစာ ရွာေဖြမႈ ေလာက္ငွေအာင္ ဖန္တီးေပးမယ့္ စနစ္က မို႔ပဲ။ ကေန႔လို အသိဥာဏ္ ဆင္းရဲ ခ်ဳိ႕တဲ့စြာနဲ႕ ဘာမွ စားစရာလည္း မရွိ၊ ေျပးစရာလည္း ေျမမရွိ။ ေပးစရာလည္း ေငြ မရွိ က်န္းမာေရး အသိမဲ့စြာနဲ႕ ကိုယ္၀န္ဆိုတာလည္း ျဖစ္သလို ဖ်က္ခ်ၿပီး ေသလုနီးနီး ေ၀ဒနာ ခံစားရတဲ့ ဒုကၡမ်ဳိးကိုလည္း အသိဥာဏ္ ဆင္ျခင္တံုတရား ရွိတဲ့ လူတဦး အေနနဲ႔ ႀကံဳမလာႏိုင္ေတာ့ဘူးေပါ႕။ ဘာလို႔ဆို လူပီသတဲ့ လူ႕အခြင့္အေရး ေတြေအာက္မွာ လူလို ေတြး လူလိုေန၊ လူက်င့္ လူႀကံနဲ႔ လံုၿခံဳစိတ္ခ်ရတဲ့ လူ႔ဘ၀ကို ကိုယ္စီတည္ေဆာက္ႏိုင္တဲ့ လူ႔တန္ဖိုး ေတြ ရွိေနလို႔ပဲ လို႔ ပီဖင္းဂိုး ယံုၾကည္ ေနမိေတာ့တယ္။ ေအာ္ ျမန္မာေတြ ျမန္မာေတြ။ ဘယ္ေခတ္ ဘယ္အခါ က်မွမ်ား လူလို တန္ဖိုးထားတဲ့ အုပ္ခ်ဴပ္သူ အစိုးရနဲ႔ ႀကံဳဆံုခြင့္ ရမွာပါလိမ့္။

ဘယ္ေသာ အခါမွမ်ား လူသားတဦး ရပိုင္ခြင့္ အခြင့္အေရးေတြ နဲ႔ လြတ္လပ္စြာ ပရိေယသန ၀မ္းစာရွာခြင့္၊ ပညာရွာခြင့္၊ လူ႔အခြင့္အေရး အတိုင္း လြတ္လပ္စြာ ေျပာဆိုေရးသား ဖတ္ရႈ ေ၀ဖန္ဆင္ျခင္ ပိုင္ခြင့္ေတြ ႀကံဳလာမွာပါလိမ့္။ … ေအာ္ ေအာ္ တဆက္တည္း ေျပာလိုက္ရအံုးမယ္။ ေစာေစာက တင္ ဖုန္းေျပာသမား မိန္းမၾကီး တခါ ဖုန္းလာဆက္သြားေသးတယ္။ ညတုန္းကတဲ့ သူအိပ္ေနတုန္း သူျပန္သြားပို႔ခဲ့တဲ့ ေရာဂါ အျပင္းအထန္ျဖစ္ေနရွာသူ အိမ္ေဖၚ မေလးက အထုပ္တထုပ္ဆြဲျပီး အိမ္ထဲျပန္၀င္လာတယ္တဲ့ မ်က္ႏွာ မသာမယာနဲ႕ တမ်ဳိးႀကီးပဲ ဆိုျပီး အိပ္မက္လိုလို တကယ္လိုလို သရဲ ေျခာက္ခံရသလိုလိုနဲ႔ တညလံုး မအိပ္ျဖစ္ခဲ့တဲ့ အေၾကာင္း ထပ္ေျပာေနျပန္ပါေရာ။ ဟို အိမ္ေဖၚမေလး ျမန္မာျပည္မွာ လူမဆန္စြာ လူလာျဖစ္ခဲ့ရတဲ့ သူ႔ ဘ၀ခႏၶာကို ဘယ္နားမွာမ်ား စိတ္အားလက္ေလ်ာ့ ေဖ်ာ့ေတာ့စြာနဲ႔ ၀ိဥာဥ္ခြါသြား ရွာေလျပီ မသိ။

ေနာက္ဆက္တြဲ သတင္းေလးလည္း ေျပာခြင့္ျပဳလိုက္ပါအံုး —- ဒီရက္ပိုင္းေလး တင္ပဲ တာေမြဘက္က ျပန္လာတဲ့ ဖုန္းေျပာသမား တေယာက္ေျပာေနသံ ၾကားလိုက္ရတယ္။ တာေမြ ေစ်းေဟာင္း မွတ္တိုင္နံေဘး အခြန္လြတ္ ေစ်းေရွ႕က ဓါတ္တိုင္ ပလက္ေဖါင္းေပၚမွာ အမ်ဳိးသမီးငယ္ငယ္ တေယာက္ လဲက်ေနတာ ေတြ႔ခဲ့ရတယ္တဲ့ အသက္မရွိေတာ့ဘူး ထင္တယ္တဲ့…. ေစ်းသြား ေစ်းလာေတြက ကြက္ၾကည္႕ ကြက္ၾကည္႕နဲ႔ေပါ႔ တဲ့.. ဘယ္သူမွ သြားမကယ္ရဲဘူးတဲ့ ေတာ္ၾကာ အမႈ ပတ္ေနမယ္ ရဲက ဖမ္းေခၚသြားမယ္။ စစ္ခ်က္ေတြ တသီၾကီးယူမယ္။ အခန္႔မသင့္ရင္ အမႈရွာ စီမံခ်က္ထဲ မအူမလည္နဲ႔ ပါသြားျပီး ေထာင္က်မယ္ တဲ့ ကဲ ျမန္မာႏိုင္ငံက လူသားတေယာက္ ေသလုေမ်ာပါနဲ႕ အသက္ငင္ေနတာကို ေတာင္ ဘယ္သူမွ ၀င္မကယ္ရဲေအာင္ ဖန္တီးထားတဲ့ စနစ္။

ေကာင္းၾကေသးရဲ႕လားဗ်ဳိ႕ ……. အဲဒီ ေသေနတယ္ ထင္ရတဲ့ အမ်ဳိးသမီးနဲ႔ မလွမ္းမကမ္းမွာ လမ္းေလွ်ာက္ စကားေျပာစက္ ခါးမွာ ခ်ိတ္ထားျပီး အရက္မူးေနတဲ့ စြမ္းအားရွင္ အဖြဲ႔က ေခါင္းေဆာင္ဆိုလား ဘာဆိုလားမသိတဲ့ လူတေယာက္ကလည္း လမ္းေဘး ေစ်းဆိုင္ေတြကေန ဆက္ေၾကးပိုက္ဆံ အတင္း လိုက္ေကာက္ေနသတဲ့ … ဗ်ဳိ႕ … ။

က်ဳပ္ေလ… က်ဳပ္ ……… ဗ်ဳိ႕ …. ရယ္လို႔သာ ဟစ္လို႔ ေအာ္လိုက္ ခ်င္ေတာ့တယ္။